O mapach ciśnienia i pogodzie synoptycznej

Mapy ciśnienia przy powierzchni pokazują ciśnienie atmosferyczne na poziomie morza (MSL), zwykle w hektopaskalach (hPa) lub milibarach (mb). Linie jednakowego ciśnienia to izobary; rysuje się je zwykle co 2, 4 lub 5 hPa. Wysokie ciśnienie (antycyklon) wiąże się z opadającym powietrzem, często bezchmurnym niebem i słabym wiatrem; niskie (cyklon/depresja) z wznoszącym się powietrzem, chmurami i opadami. Układy ciśnienia sterują wiatrem i pogodą w skali synoptycznej (WMO; NOAA).

Wiatr wieje w przybliżeniu wzdłuż izobar w swobodnej atmosferze (równowaga geostroficzna), z niskim ciśnieniem po lewej na półkuli północnej (prawo Buys Ballota). Mniejszy odstęp izobar oznacza silniejszy gradient ciśnienia i silniejszy wiatr. Fronty (chłodny, ciepły, zokludowany) często leżą w zatokach niskiego ciśnienia i wyznaczają granice między masami powietrza. Krajowe służby meteorologiczne i agencje takie jak NOAA Weather Prediction Center tworzą i aktualizują te analizy (NOAA WPC; WMO).

Mapy na tej stronie mogą pochodzić z NOAA lub innych dostawców. Są przydatne do zrozumienia pogody w dużej skali; w sprawie lokalnych prognoz i ostrzeżeń zawsze zwracaj się do krajowej służby meteorologicznej.